*

bizler Şükrü yalnız adamlarız. bizler ki; kararsız bir sigara gibi dağılırız. şimdi derinlemesine problemleri ve serabını alacak olursak çölün ve geçecek olursak bir kalemde giderlerini fukara hanemizin ve birde Agora’da bir kadeh daha yuvarlayacak olursak yalnızlığımızdan ödün vermeyeceğiz. ve gelecek bir şekilde ayın sonu. bizler Şükrü yalnız adamlarız. bizler ki; elbette birer sefer vaktinde üşürüz birer birer ve dağılsın diye bu keder birer sigara yakarız. birer yalnız sigara daha. onlar çoğul yalnızlıklarında birer renkli fotoğraf, Şükrü. onlar için; yok ötesi. bizler Şükrü yalnız adamlarız. bizler ki; kırılmamış dallarında baharı bir umutla, bekleriz ve yok dünümüz. bizler Şükrü yalnız adamlarız. bizler; günümüzü öldürürüz birer tanrı gibi. ve tanrı öldü Şükrü sen karanlığa serenat yapıyorsun ve kimse ritim tutamıyor.

arş-ı âlâda kesilecek işaretin. kanıksamış yüreğim, sana heyecan, sana ıstıraplı yollar, kapkara bir hicran, rivayetleri yalan bir dünya gibi harabe, yalanlanmış antlarımı sunuyorum. kanıksamış yüreğim, birdenbire unuttukça, yontula yontula şekil alan yüreğim. arşınlana gelmiş laubali isteklerim, nü tablolar gibi ortadalar şimdi. seni şimdi, çocuk gibi bir çembere sıkıştırdığım, emsal teşkil eden bir başına bırakmışlığım. seni şimdi, bir şato gibi enginlere inşam. el sürülmemiş yüreğim, sana tüm kirlilikler jelatinli ve uzak yalnızlıklar. beyhude çiziklerin, eskitilmiş birer tarih harikası. hani hatırlar mısın o günleri? Göktepe’de kuşların kanat çırpışı göğü kucaklardı. hayal sayılır.