belki bir adımız kalır, bizden sonraya bizden alamadıkları. belki yenilir bu karanlık bir gün, son olur. sonkezlerini yaşamamış bir halk duruyorken, sonkezleri çalınmış bir çocuk, ana, baba kapıların ardında. şimdi karanlıkta, güpegündüz bu karanlıkta yıkılırsa elbet putlarınız, yıkılırsa şahlarınız. bizi bu yangından suçlayınız. sizin adlarınız gider ben görürüm, kalır onların adı. uğruna verdikleri bu kavgayla bu meydanlara. sesleriniz, o çığırtkan sesleriniz, gün olur susar. gün olur unutulur. bu gök dinmeden, bu yürek yankısıyla, kanını akıttığınız türküleriyle. bilmiyorum, size kim bulaştırdı bunca alçaklığı?