ı. diyorum ben: bir damla zehirle dolaştım yıllarca. bir damla zehir ihtimalle. oturup bir ağaç gölgesine, yemişler yiyebilirdim üstelik. sevebilir, soyutlanabilirdim gerçeklikten. gerçekten... seni bulabilir miydim! kaybolmadan ay gökten. dilim varmıyor. senden vazgeçmeyip bana varmaya zamanım yetmiyor. ıı. ben şimdi bugünleri, hüznü paramparça eden bugünleri avuçlarımda birleştiriyorum. bir gece telefonuna uzanan titrek bir el kadar… sana uzanan bir el kadar umutkârım. ııı. ben gidince geliyor bütün dostlarım ya geçimsizliğimden ya her şeyden. sensiz bugünleri: ya kaldırıp kilitli sandıklara ya saklamalı dantelli örtülerle.