masum bir el okşardı yanaklarımızı, masum bir el, taş kesmişçesine soğuk, değerdi ellerimize. kesilirdi soluğumuz birden, soluksuz kalırdı her laf, tükenmezdi asla. ve mevsimleri bir çırpıda harcayan, o sonsuz heyecanlar ekilirdi, yarınlara. inanırdık, sonu gelmeyen günlere ve unuturduk uzaklığını ölümün. ölümün uzaklığını; ölüm yayar ve ölüm biriktirir, onlar. ve bilinmeyen bir ağıtı çalarlar tüm yüreklere. kandan yana kesmiş rivayetleri, indirirlerdi gökyüzünden, sofralarımıza. gözlerimizi kapatırlardı, gözlerimizi kapatınca inanırlardı, gürül gürül akan bu gençlik pınarı, damla damla diner. hiçbir tetik, unutma ki; kendiliğinden düşmez. hiçbir yumruk, yok yere kalkmaz göğe ve hiçbir yürek bu kavgada heyecansız atmaz.