*

  defne'ye şimdi bir yarın düşü, koyuverecek kendini ellerine. yeni yüzler göreceksin hepsi tanıdık gelecek. bulacaksın kendini. döneceğin yer yine evin olacak. göreceksin, yalnızlığın çoğulunu. yaz bunu karanlık, kuytularına. bir evi terk eden, herkesi taşır yanında. bir kırık ezgidir şu silik ses, dolaşır, doldurur kalbin boşluklarını. doldurup coşturur. yasaklayıp ellerine, dokunacak utanacaksın yine. ulaşılmaz, söylenmez yerlerinde, yaşamı anlayacaksın. kendine bir tekrar uydurup, sürdür döngünü. her şey hayattan gelirdi, bir yerinde denk düşmüşsündür illaki -yaşamak üstündür ölümden. çünkü beslenir yaşamak ölümden.

  annemin saçlarına taktığım her çiçek güzelleşir. annem, geçiyor bu dünyadan, herkesten ve dönüp bakmıyor kimse. ölümse, düşecekse herkese, birlikte ölmeli. yaşamak dünyanın yüküdür şimdi, biner tepemize kalbim sende yorulmuşsun. taşınmaktan, savrulmaktan. sivrilt köşelerini. yaralarımı kanatarak süslemesini öğrendim. sırasıyla yaşamasını ölmesini, bir soytarı gibi eğlenmesini, çözemediğim bir şeyler var. geçiyor diye günler, haftalar peş peşe. yine de bir çocuk kadar aşığım hayata. yüzün güneşler görecek yine, aldırmayacaksın. akıp gidecek hayat. cılız bir ses yok olacak. buraya baksınlar hemen, herkesler.