*

  ı. bütün güzel günlerin sonu, bir çırpıda geldi. zemheri çöktü yüreğimin orta yerine. dallarını sardı bahar, o ulu sevdadan çınarın. saçlarıma beyazlar doldu, yollarım yoruldu, bitti bütün savaşlarım ve kaybettim ben. şiirin şimdi en zor yeri, kaybetmek kendini ve bazen kendini affetmek suçunu işlemek kendi başına. ıı. ismini hatırlayamadığım bir çocuğun, yüzü beliriyor gözlerinde. yüzün, aşksız geçirilmiş bir koca kış. gölgesiz bir yaşamı seçişin, söyle kaç hayat eder şimdi. artık hava erken kararıyor. beyazında bir renk olduğu anlaşılıyor. ben sana, senin kendine güvendiğin kadar güvenebilirim, istersen. ve zaman değil ben koparıp içimden sana verebilirim, yaşamak çiçeğini. yoksa insan her yere bakıyor, hiçbir şey görmüyor. aşkı bilmiyor, geçiyor zaman. ııı. eksile eksile kaldım bu kadar. bak kaldım bu kadar. anla işte tamamla beni kendine. perdeyi aralayan rüzgâr, bir yol açsın bana nolursun. yüzünü eskitse zaman, ben yine tanırım seni inan gülüşünden. yine gelirim hiç git...