sonra kesildi fısıltıları gecenin. kara bir göğü, aşağıya çekti bir el. faydasız bir ah idi ayrılık. bütün bir sessizliğin içinden, yaralayarak geçti düşleri. yuvasız bir kuş idi ayrılık, gelip kondu, apansız, yanaklarınıza. yeryüzü derim, yetmez. yetmez ki bir çoğumuz toprağın altında. tomurcuk dökmüş bir avuç toprağa akçakesmeler. filizleri delecek derim gökyüzünü filizleri bir amansız fırtınada. avuntular karalardım ben gündüzleri. çocuklara isimler uydururdum. çocuklara bulutlardan uçmaklı balonlar dikerdim. bisiklet sırasını bozardım bazen, bazen oyuncak kavgalarına tutuşurdum. arasa da gözlerim bazen, namluları susmuş, barıştan yana dönmüş bir göğü, inatla, inançla kavgasına dalardım özgürlüğün. bir avucuma toprakları doldurdum bir avucum havada sıkılı, soracak hesabını. bir hasret türküsüdür ki yıllardır söylerim, bir hasret türküsüdür ki yıllardır dinmeden; "unutma beni"