*

  ı. kimse gelmeyecek, kapatabilirsin ışıkları. kilitle kalbinin kapılarını. ben bir seven olmadım en azından, sevilen, özlenen. günler geçiyor, geçiyor her şey bana dokunmadan. hiçbir şey yerini bulamayacak en azından. kimse gelmeyecek, lüzumu yok soldurabilirsin çiçeklerini artık. ıı. her duygunun, bir yeri vardır adı konmamış bir boşluğu. kazananı yoktur bu savaşın gideni de kalanı da kaybeder. kalan biraz daha kaybeder. doğrusu yoktur, birazı yarımdır. kararlı bir gönül yangını veya herkese istediğini vererek çekilmek bir kenara. kör bir bıçakla, seni çıkarmaya çalıştım, kalbimden. halıya damlayan kan kimin umurunda. ııı. insanlar birleşe birleşe parçalanırmış. koşarak kavuşamayanlar, kaçarak ayrılır. veda etmesini bilmeyenlerin ödülüdür, sevgisizlik. içimdeki boşluklara çiçekler ektim, ne anlamı varsa, sabahları erken uyanmanın. marmara bulutlu bugün. son kuşları da göçüp gitti, eylül geldi. bu hatıra ziyadesiyle ömrünü tamamladı.

  ı. içimde, hevesler paramparça. beni çağırıyor karanlık belki de geç kalınmış bir yolculuk vedasına gerek görülmemiş bir serüven. gidiyorum. belkisi yok böylesi daha iyi. ıı. kendime çelmeler takıyorum boyuna, kimse yüzüme bakmasın diye. perdeler çekiyorum aynalara. acı veren yaşıyor olmak değil mi zaten. tanrım, altı günde yarattığın dünyayı bir günde yıktım kimse beni suçlamadı. acı veriyor yaşamak zaten. ııı. kimsenin ölümünü görmeyeyim diye bağladım gözlerimi, sıkıca dostlarım beni bağışlar artık. keşfedilmedik bir yara kalmadı içeride. bütün surlarım yıkıldı. savaşım bu kadardı, sonunda bitti. ıv. güzel bir söz daha söylenir belki yerkürenin tüm köşelerini sarar yine sevgi ben göremem belki. yolun bittiği yerden, patikalar uzanıyordur artık sevgiye. yanılıyordur insan yaşadığına belki nereden biliyorsunuz.