ağustostu, sahilin çığlıkları dinmişti, sarı saçlı çocuklar, gökten yıldız topluyordu. ve işçiler fabrikada, vardiya devrediyordu. meçhul yanı hayatın, bağlıyordu ellerimizi, bağlamıyordu birbirine. belki sen Ferda, aniden, çekip gidersin. belki ben, sadece, ardından bakakalırım. gitmek, biliyorsun, adın gibi biliyorsun, süngü uçlarında yaşamak ömrü. doğrusu yaşamak zor iş isimsiz bir duvar dibinde, kurşuna dizilmek gibi kara yazıdır, alından silmesi doğrusu zor iş doğrusu tek ihtimal gitmek değil.