ı. toprak yürür, şafaklar yürür sevdamla bir, köpürür dağlar, yüreğim bir tufandır patlar, kopar sarpları, kopar et parçaları alır şeklini sevdam. bahar kokuyor yanakların, açmış taze nergisler. zehr’e benzer bir yanı var dudaklarının, öpsen uçurumlara bedel. bu bir başkaldırıdır, patlar bir isyan ağrısı, okyanusun büyür gitgide. ıı. bütün sokakları öptük, tümünden geçtik hüzünlerin. duygusal boşluklara dikkat edelim, tırmandığımız her basamakta. yitirmeden sesleri, hisleri veya her neyiyse. kaybetmeden bulalım derim kendimizi. ııı. hayat denen bir şey var, kesip atsan da içinden dışarıda hayat denen bir şey var. üst üste yığsan da bağlasan da gözleri düşmesin diye görmesin diye gerçeği, ne tutulur ne bırakılır bir karanlık. ve yine de, akıyor hayat.