bak kolaymış değil mi unutmakta ölmekte uzak olmak bir sürü kelimeymiş üst üste yığılı sarılınca kendine geçer. bir gün bu yara tamamlar kendini adını bulur. kalmadı gündüzleri sana işçi pazarlarının. bahar rüzgârı sustu kalmadı sana sevi. bitti tükendi günlerinde bir suçu yok hem savrulmak biz bize yetmiyor. kırılınca kalp çıkmıyor çıt. yine ışıklar karanlıkta tüter bir duman içimde yarınları yitirir güz. kessen akmaz kanım kessen küsmez dalım bahara. o ağustosta kaldı yaz vazgeçecek yaşı geçtik. o ağustosta kaldı yas dönecek evimiz yok artık.