ı. kalbim bir mezarlık sanki, her unutuluşa birer karanfil bırakıyor incitmeden ruhumu. yabani otlarını yolar gibi yoluyor saçlarımı zaman. ayıklıyor bütün anılarımı. ayıklıyor bütün herkesi anılardan. yarım kalanları yokoluşla tamamlıyorum. artık acele etmiyorum yapraklarımı dökmek için suya. bu yalnızlık çoğalmıyor azalmıyor veya kırılmıyor. çabalamayı, direnmeyi bıraktı yüzüm zamana. özlemi al benden hadi bu bekleyişi, bu gözleri, nefesi. ehlîleşti ellerim biliyorum dolanmaz artık saçlarına. ıı. her nefeste çatırdayan kimsesiz gök yağmurlar yağdırsın avuçlara, boşaltsın tüm sokakları, zincirlere vurulsun ayrılıklar, düşsün bütün kutsalları şehrin, yağmalansın artık bu aşk ve yerini bulsun tüm kırgınlıklar. ııı. cenaze mevsimi bu. rüzgarları essin, köpek ıslıklarıyla dokunsun tüm tenlere. üşütsün ellerimizi, savursun yapraklarını ve unutulanlarını uğurlayalım artık sonsuza sonbaharın.