içimde,
hevesler paramparça.
beni çağırıyor karanlık
belki de geç kalınmış bir yolculuk
vedasına gerek görülmemiş bir serüven.
gidiyorum.
belkisi yok
böylesi daha iyi.
ıı.
kendime çelmeler takıyorum boyuna,
kimse yüzüme bakmasın diye.
perdeler çekiyorum aynalara.
acı veren yaşıyor olmak değil mi zaten.
tanrım, altı günde yarattığın dünyayı
bir günde yıktım
kimse beni suçlamadı.
acı veriyor yaşamak zaten.
ııı.
kimsenin ölümünü görmeyeyim diye
bağladım gözlerimi, sıkıca
dostlarım beni bağışlar artık.
keşfedilmedik bir yara kalmadı içeride.
bütün surlarım yıkıldı.
savaşım bu kadardı,
sonunda
bitti.
ıv.
güzel bir söz daha söylenir belki
yerkürenin tüm köşelerini sarar yine sevgi
ben göremem belki.
yolun bittiği yerden,
patikalar uzanıyordur artık sevgiye.
yanılıyordur insan
yaşadığına belki
nereden biliyorsunuz.
Yorumlar