sonbahara bir bilet

sonbahardı, sonsuzdu baharımız.

yitip gitmemiz an meselesiydi.

tuttum bir bileti kestim sizlere.

kaybolmayasınız diye.

yolu yok buradan, yitik aşklar kentine

yolu yok buradan, yaşanacak aşklar kentine

gecesiz varıp gitmenin.

-bu izbilmez diyorlar bana. hep bir ağızdan

sanki anlaşıp da düşmüşler yola.

gözler meleğim her defasında büyük yalanları

gizlemenin ustası.

gözlerime bak ve anla.

gözler meleğim gerçekliğe giden yolun feneri.

gözlerime bak ve anla.

bu yolu tutmanın da bir adabı vardır meleğim.

savrulsak, bir şekilde şu fırtına tamamlanacaktı.

bir hatıra yerini yadırgayacaktı elbette.

kırık bir kanat gibi yen içinde kalacağımız

yaşam çizgisi üzerinden,

peş peşe dizilip

varacağımız kentlere,

yağma hâkimdi şimdilik.

-bu izbilmez diyorlar bana. hep bir ağızdan,

sanki anlaşıp da takip ediyorlar

birbirlerini.

savrulsak, bir şekilde şu fırtına tamamlandı sayacaktım;

intikamını alınmış sayacaktım, aşkların.

yalanlayacaktım yaşadıklarımı.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

yokuş

yeri geldiğinde, bilindik bir sese kulak kesilecek, yeri-göğü ağlayacağız. yarını yok bir bulut gibi bütün dertlerimizi dökeceğiz. yaslayıp kafamızı, dertsiz, tasasız mor leylakların dibine, türkülerimizle, kardeşçe yarınlara bir inançla... yarınlara bir selamla… birer karanfil düşecek avuçlarımıza böylece. sana, senin için, içten bir yemin daha; alacak gövdemizi güneş, alacak filinta bir güneş, yarınlara çıkaracak bizleri. nasırlı ellerine inandığımız bir işçi, yumuşacık, dokunacak hayallerimize ve kirine, pasına aldandığımız elleri, tutacak ellerimizden, tutacak, alacakaranlığında, masmavi sahillere çıkaracak bizleri. çığlıklarını bastıracak dünyanın, can havlini yaşatacak bizlere bir güdümlü iç çekişin. sana, senin için, içten bir yemindir işte bu; bir daha asla eskisi gibi olamayacağımızı hatırlatacak, yokuşlara sevdalı bir papatya. yeminli birer ağız gibi susacağız elbette, bilindik bir hayatın gerçeğiyle. özüne kavuşmak...

Devamını okumak için »

istasyonda yalnız bir yolcu

ı. unutmayayım diye avucuma karalıyorum acı hatıraları. ve yıkılsın diye duvarlarım, sokakların heyecanını dolduruyorum ceplerime. çoğul yalnızlıklardan uzak olacağıma, ey kara geceler; siz tanıksınız. şimdi, yangınlarda pişmiş bir sunağa varışım, dünya yalnızlığımın, kişisel bir eylemi. ıı. çoğalıyor aynalarda yüzüm. aynalar ki; rastgele manzaralar getirir seyrime. ellerim durmadan bir şiiri yazıyor. bir şiiri görüyor gözüm, manzarası aynı şiiri. gece olsun, gündüz olsun, fark etmiyor. ben, istasyonda yanlış bir yolcu, bekleyeni yok, yalnız bir yolcu.

Devamını okumak için »

dünyanın orta yerinde

ı. bir borç gibi kalır omuzlarımda, sonrasına gitmelerin yükü, sancılı bir tebessümle. tutuşmuş bir kalbi, nasıl öper insan. öper gibi başka dudakları. ıı. hep akşam üzeri oluyor gözlerin. bütün aşkları hükmen mağlup kılıyor ilk terkin, bu hüznü. sınırını aşan her sevgi genele tabidir, bu yüzden, tutuşunca ya hep beraber tutuşmalı ya da susulmalı göz göze. ııı. bütün yanlış yollar bana çıkıyor sanırdım. doğrusunu bulamadığım her sözcük senin saydım. artık gece, sana eş. birazda buna kalksın her kadehimiz. gör beni diye, çivileyemem acılarımı çarmıha. ıv. dünyanın orta yerinde biz. bir teselli bulalım şimdi, mucizelerden uzak. kimselere dokunmasın. bir nehre rengimizi verelim, kendimize kavgalar uyduralım. kendimize kırgınlıklar ve gerçekler yaşayıp unutuluşlar. v. benim artık güzel bir yalanım var. parçalanmış bir kalbin yalanı da doğrusu da birdir. uzadıkça vedalar, uzuyor yalanlar sonr...

Devamını okumak için »

*