dünyanın orta yerinde

                         

ı.
bir borç gibi kalır omuzlarımda,
sonrasına gitmelerin yükü,
sancılı bir tebessümle.
tutuşmuş bir kalbi,
nasıl öper insan.
öper gibi başka dudakları.


ıı.
hep akşam üzeri oluyor gözlerin.
bütün aşkları hükmen mağlup kılıyor
ilk terkin, bu hüznü.
sınırını aşan her sevgi genele tabidir,
bu yüzden,
tutuşunca ya hep beraber tutuşmalı
ya da susulmalı göz göze.


ııı.
bütün yanlış yollar bana çıkıyor sanırdım.
doğrusunu bulamadığım her sözcük
senin saydım.
artık gece, sana eş.
birazda buna kalksın her kadehimiz.

gör beni diye, 

çivileyemem acılarımı çarmıha.

ıv.
dünyanın orta yerinde biz.
bir teselli bulalım şimdi,
mucizelerden uzak.
kimselere dokunmasın.
bir nehre rengimizi verelim,
kendimize kavgalar uyduralım.

kendimize kırgınlıklar ve gerçekler
yaşayıp unutuluşlar.

v.
benim artık güzel bir yalanım var.
parçalanmış bir kalbin yalanı da doğrusu da birdir.
uzadıkça vedalar,
uzuyor yalanlar sonraya.
ben bir gün aldanıp, bu yağmura
bütün ışıltılardan vazgeçeceğim.


vı.
her sözcük kana susamış bir bıçak gibi derimi zorluyor.
uzadıkça kırılganlığa bürünüyor gözlerin.
karanlığa kaptırdım ben gözlerini çoktan.
ölüm kadar uzağım sana.
bir adres sorsalar korkarım şimdi.