tabanca ve yarın

tabancam olsaydı kafama sıkardım,

öfkeydim şiir yazdım.

ı.

sen ölmüşsün, ben,

bana yaşam kâr.

sen ölmüşsün,

toprak, helallik faydasız.

ben yaşamışım hava bol, su bol, ekmek.

aldanmak yok, yarın, dün yok.

ben yürümüşüm yolları, uyumuşum

ve karnım tok.

sen ölmüşsün ve git gide ölmüşsün,

sebebin yok, milyonlarca insan yok.

marifeti yok yaşamın.

bu ellerin bunu yazmaya, derdi yok.

ıı.

kendini üreten bir hayat

ve tekrarları unutan bir hayat,

nazikçe omzumu okşayıp ilerliyor yanımdan.

yalanla dudaklarım,

hep seni tekrarlayacak.

hep yalanla seni bir tutacak.

bir çığlık patlamaya, an kolluyor şuramda.

yüreğimin işlekliği bundan

ve kalbimin pası.

tarif edemediğim bir hâl.

eski bir ses,

derin uykuları bölmeye hazırlanıyor her gece.

eski bir sesim, geçmişten gelen,

her sözcüğüm biraz çığlıktır.

unut beni, ya da hiç unutma.

öl veya hiç yanaşma bana.

kanım zehirli akar benim.

ııı.

bu kadar.

buraya kadar.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

yokuş

yeri geldiğinde, bilindik bir sese kulak kesilecek, yeri-göğü ağlayacağız. yarını yok bir bulut gibi bütün dertlerimizi dökeceğiz. yaslayıp kafamızı, dertsiz, tasasız mor leylakların dibine, türkülerimizle, kardeşçe yarınlara bir inançla... yarınlara bir selamla… birer karanfil düşecek avuçlarımıza böylece. sana, senin için, içten bir yemin daha; alacak gövdemizi güneş, alacak filinta bir güneş, yarınlara çıkaracak bizleri. nasırlı ellerine inandığımız bir işçi, yumuşacık, dokunacak hayallerimize ve kirine, pasına aldandığımız elleri, tutacak ellerimizden, tutacak, alacakaranlığında, masmavi sahillere çıkaracak bizleri. çığlıklarını bastıracak dünyanın, can havlini yaşatacak bizlere bir güdümlü iç çekişin. sana, senin için, içten bir yemindir işte bu; bir daha asla eskisi gibi olamayacağımızı hatırlatacak, yokuşlara sevdalı bir papatya. yeminli birer ağız gibi susacağız elbette, bilindik bir hayatın gerçeğiyle. özüne kavuşmak...

Devamını okumak için »

istasyonda yalnız bir yolcu

ı. unutmayayım diye avucuma karalıyorum acı hatıraları. ve yıkılsın diye duvarlarım, sokakların heyecanını dolduruyorum ceplerime. çoğul yalnızlıklardan uzak olacağıma, ey kara geceler; siz tanıksınız. şimdi, yangınlarda pişmiş bir sunağa varışım, dünya yalnızlığımın, kişisel bir eylemi. ıı. çoğalıyor aynalarda yüzüm. aynalar ki; rastgele manzaralar getirir seyrime. ellerim durmadan bir şiiri yazıyor. bir şiiri görüyor gözüm, manzarası aynı şiiri. gece olsun, gündüz olsun, fark etmiyor. ben, istasyonda yanlış bir yolcu, bekleyeni yok, yalnız bir yolcu.

Devamını okumak için »

dünyanın orta yerinde

ı. bir borç gibi kalır omuzlarımda, sonrasına gitmelerin yükü, sancılı bir tebessümle. tutuşmuş bir kalbi, nasıl öper insan. öper gibi başka dudakları. ıı. hep akşam üzeri oluyor gözlerin. bütün aşkları hükmen mağlup kılıyor ilk terkin, bu hüznü. sınırını aşan her sevgi genele tabidir, bu yüzden, tutuşunca ya hep beraber tutuşmalı ya da susulmalı göz göze. ııı. bütün yanlış yollar bana çıkıyor sanırdım. doğrusunu bulamadığım her sözcük senin saydım. artık gece, sana eş. birazda buna kalksın her kadehimiz. gör beni diye, çivileyemem acılarımı çarmıha. ıv. dünyanın orta yerinde biz. bir teselli bulalım şimdi, mucizelerden uzak. kimselere dokunmasın. bir nehre rengimizi verelim, kendimize kavgalar uyduralım. kendimize kırgınlıklar ve gerçekler yaşayıp unutuluşlar. v. benim artık güzel bir yalanım var. parçalanmış bir kalbin yalanı da doğrusu da birdir. uzadıkça vedalar, uzuyor yalanlar sonr...

Devamını okumak için »

*