kangren olsun bu kalp.
değmesin bir daha kimseye
bütün sevmelerin çağı geçsin hele
görünsün o zaman; kötülüğü
devirip gözlerini, her şeye susan tüm dudakların.
sönsün son volkanı gönlümün,
eve dönüşümüzün bilmem kaçıncı yılı dolsun.
ve tüm şeffaflıklar kana döksün, masumiyetini.
bu yenilginin sonu,
ilk sonu bir kez daha kutlu olsun.
yarın berrak bir gün olacak, söz sergen
ölümler tasarlanıp başlanan
ve kutsanan günlere
yasak tüm heyecanlar.
uzaklara koşalım seninle,
kendimizden uzaklara.
bu ismi bırakmayalım sonsuza.
saklayalım sandıklara.
kundaklayalım gece yarılarını
en derin uykularında.
bir ziyaret dalına bağlayalım
bir çaput, bir niyet.
yeşermeyecek topraklara gömelim son kez.
bir çocuk gibi yenisine ulaşana kadar,
kırdığına ağlarmışız
tüm kalplerin.
sessiz bir gecede
susmaları bilmezmişiz,
kendine ağlamaları.
yorulmaları.
durmaları.
kaçacak bir yer kalmadı,
gücüm yok bundan sonraya.
seni sevmeyi diledim.
seni bulmayı istedim.
en çokta kendimi unutmayı.
aldığım her nefes hevesimi kıracak biliyorum.
kalbimin yükü artık,
yükünü taşımış bir hamal kadar, sonsuz yorgunluk.
göğsüme bir kelebek konsa diyorum umursamam.
ellerimden tutarsan yavaş yürürdüm,
elimi uzatmam sana bir daha.
içimde bir yol ayrımı sessizliği.
serin bir yaz akşamı,
ayrılığı tatmış bir ilkaşk burukluğu.
bütün yanlış yolları yürüten büyük ustalık,
kendime ağlayacak ağrılar buldurmuyor artık.
Yorumlar