Ana içeriğe atla

kara

 






ı.
sen yine de aldırma,
gün biter serçeleri susar
dallarında baharın, salkımların.
hasreti yen dön evine.
sus, küs, bitir yine de sessizliğine yenilme,
kalbimin soluşu bundan değil.
aklımın yitişi.
gecesi biter bir gün hayatın
ardılı tükenir.
gün hala gökyüzü,
hala yerdeniz.
yalnızlığı kabullenesi tılsımların
kara yazılmış talihi.
kıvrılıp göğsünde uyunulası,
sevginin ilk öpüşleri hâlâ.
gökyüzünden yere çakılacak
güneş bir gün.
yaşamasını bil önce.

ıı.
seni bir gün kaybedeceğim,
bir gün ansızın bulduğum gibi.
seni hep arayacağım yine,
hiç bulmamış gibi.
bir gün sen doğmayacaksın.
ben doğuracağım seni,
sarıp sarmalayıp,
alıp meydan meydan,
ben doğuracağım seni.
sevgi vereceğim sana.
çıkartıp yüreğimi yerinden
tutuşturacağım avuçlarına.

ııı.
sen yine de aldırma,
kavuşur her uçurum
kavuşur her dudak ölümüne.
kırılır bu talih
bozulur kara
doğar yine toprak topraktan.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

yokuş

yeri geldiğinde, bilindik bir sese kulak kesilecek, yeri-göğü ağlayacağız. yarını yok bir bulut gibi bütün dertlerimizi dökeceğiz. yaslayıp kafamızı, dertsiz, tasasız mor leylakların dibine, türkülerimizle, kardeşçe yarınlara bir inançla... yarınlara bir selamla… birer karanfil düşecek avuçlarımıza böylece. sana, senin için, içten bir yemin daha; alacak gövdemizi güneş, alacak filinta bir güneş, yarınlara çıkaracak bizleri. nasırlı ellerine inandığımız bir işçi, yumuşacık, dokunacak hayallerimize ve kirine, pasına aldandığımız elleri, tutacak ellerimizden, tutacak, alacakaranlığında, masmavi sahillere çıkaracak bizleri. çığlıklarını bastıracak dünyanın, can havlini yaşatacak bizlere bir güdümlü iç çekişin. sana, senin için, içten bir yemindir işte bu; bir daha asla eskisi gibi olamayacağımızı hatırlatacak, yokuşlara sevdalı bir papatya. yeminli birer ağız gibi susacağız elbette, bilindik bir hayatın gerçeğiyle. özüne kavuşmak...
Yorum Gönder
Devamını okumak için »

istasyonda yalnız bir yolcu

ı.  unutmayayım diye avucuma karalıyorum acı hatıraları. ve yıkılsın diye duvarlarım, sokakların heyecanını dolduruyorum ceplerime. çoğul yalnızlıklardan uzak olacağıma, ey kara geceler; siz tanıksınız. şimdi, yangınlarda pişmiş bir sunağa varışım, dünya yalnızlığımın, kişisel bir eylemi. ıı. çoğalıyor aynalarda yüzüm. aynalar ki; rastgele manzaralar getirir seyrime. ellerim durmadan bir şiiri yazıyor. bir şiiri görüyor gözüm, manzarası aynı şiiri. gece olsun, gündüz olsun, fark etmiyor. ben, istasyonda yanlış bir yolcu, bekleyeni yok, yalnız bir yolcu.
Yorum Gönder
Devamını okumak için »

dünyanın orta yerinde

                          ı. bir borç gibi kalır omuzlarımda, sonrasına gitmelerin yükü, sancılı bir tebessümle. tutuşmuş bir kalbi, nasıl öper insan. öper gibi başka dudakları. ıı. hep akşam üzeri oluyor gözlerin. bütün aşkları hükmen mağlup kılıyor ilk terkin, bu hüznü. sınırını aşan her sevgi genele tabidir, bu yüzden, tutuşunca ya hep beraber tutuşmalı ya da susulmalı göz göze. ııı. bütün yanlış yollar bana çıkıyor sanırdım. doğrusunu bulamadığım her sözcük senin saydım. artık gece, sana eş. birazda buna kalksın her kadehimiz. gör beni diye,  çivileyemem acılarımı çarmıha. ıv. dünyanın orta yerinde biz. bir teselli bulalım şimdi, mucizelerden uzak. kimselere dokunmasın. bir nehre rengimizi verelim, kendimize kavgalar uyduralım. kendimize kırgınlıklar ve gerçekler yaşayıp unutuluşlar. v. benim artık güzel bir yalanım var. parçalanmış bir kalbin yalanı da doğrusu da birdir. uzadıkça vedalar, uzuyor yalanlar sonr...
Yorum Gönder
Devamını okumak için »