yolu yokuş, sokakları çıkmaz.
gündüzleri bir ağrı, gecelerin yollarına taş,
kuş konmaz dalları kırılmış bir söğüt hayali.
geçti, dündü, hayat yalandan yanaydı.
yangınlar bir sana mıydı hep
yatağın sana kalan yanı buz.
sönen günler bana mıydı bir
ıı.
hatıraları karanlıkta bıraktın
karanlık bulaştı ellerine, yüzüne.
aydınlıkta kalmak, neye yaradı
kaybetmek sana mıydı sandın hep
kimse bize bu karanlıktan bahsetmemişti
aydınlığımız hileliydi hep,
bize yarınlar çabucak gelmedi,
geceleri rahatlıkla,
gündüzleri beladan uzak.
aylaklıkta bir öğlen uykusu
sırt üstü, uzak.
gözlerimiz parlamaz
küçük tebessümden uzak hep dudaklarımız.
yeni bir acı yüklen.
çek kürek kemiğini kalbimden.
kaldır tüm kuşatmalarını gözlerimden.
ihtimalleri yen, hayatı kaybet,
yanaş gözlerime gör beni de.
gör ayaktayken hayallerim
söyleniyorken türküm.
ııı.
dünyaları sığdıracağım bir kalbi
paramparça ettim.
elimden tutan olsa dünyayı yakardım.
kendimi vurup seni suçluyorum bu yüzden.
dünya durdu
adımı çoktan unuttum.
tersine dönüyor artık akrep
ve karalamaktan vazgeçtim günleri.
başladığı yerde bitsin bu rezalet.
başladığı gibi üryan,
günahla,
kanla.
bağlansın tatlıya ölüm,
bağlansın ve bağışlansın tüm eksik rüyalar.
ıv.
seni bulduğumu sandım,
sana geldiğimi.
ateşe verdim
ve yarım kaldı rüyaların.
beni vurup kendini avutmanı anlıyorum bu yüzden.
bütün yolculukların yoksulluğunu,
vedaların gri uçlarını, kıvrımlarını,
unutuluşun unutuluşunu,
tattım.
hüzün kokan bir rüzgar çarpıyor yüzüme.
denizinin.
kayıp bir sokak lambasının aydınlattığı bir rüya artık bu,
arzulanan gerçek,
milat kadar uzak.
hüzün kokan bir rüzgar çarpıyor yüzüme.
ayrılışın yüzüne.
doğru konuşamamışlığın yüzsüzlüğüne.
Yorumlar