ı.
sana anlatamazdım biliyordum,
anlardın, ağlardım
duymazdın.
yensem kendimi ilkin,
sana dönerdim yüzümü belki.
heveslerimi yıkıp
sana gelirdim yine.
sana kurduğum tek cümlem yok artık benim.
ne iyisin bana ne kötü,
affedecek, küsecek bir yanın yok.
yaşamak bulaştı elime yüzüme.
gökyüzü çoktan gece oldu.
aklım kim bilir hangi çıkmazda.
sevdiğin çiçeği bile hatırlamıyorum artık,
ben ki çiçekleri hep sularım.
ben karanlığıma alıştım.
başka bir karanlık aldatır beni,
hep böyleydi.
hep eksik.
sana bakamam,
seni göremem mümkündür.
ıı.
içimde yarım kalan bir fırtına,
yenilmiş bir şehirden halâ
öç alma telaşında.
yeteri kadar ölüm görmüş bir ağıt,
kilitlemeye yetiyor gözleri.
yeteri kadar yalnız kalmış bir kalp,
kirletmeye yetiyor her hevesi.
ııı.
tövbe ediyor yalnızlık,
artık yakmayacak canımı.
alıştıra alıştıra gündüze çıkaracak
gözlerimi, saçlarımı okşayıp.
tutup tutup bıraktığım kalbim,
iyileş diye sen,
sana bu veda buseleri.
ıv.
tekinsiz patikalarda bir gezginim ben,
pişmanım, yaşamaktan değil
her şeyden.
her sözcük birer vedaya dönüşür,
dudaklarımda.
bileklerimi kestiğimi kimse görmüyor.
bağırdığımı, halâ yaşadığımı.
sahi bir şair nasıl yaşar,
neden ölür.
v.
bak yine içime doldu tüm karanlık.
yoruldu bütün gecelerim,
yokuşların ta başında.
evlerine dönerken.
kalınca yalnız başına,
anlıyorsun,
toplamın bir etmediğini,
sendeki senin.
hanidir seninle şöyle yan yana gelemeyişimiz…
Yorumlar