hiçbirinize dokunmadan
kaldırımların kanına aldırmadan
yürüdüm usulca kalabalıklardan,
mızmız bir çocuk ağzıyla.
yüreğimde yalnızlığın tadı
hiçbir yere varmıyor
hiçbir yere gitmiyorum artık
ı.
koynumdaki güzelliklere,
avuçlarımda sönmekte olan kora,
kırık dökük her şeye
afili bir mezar kazıyorum
gözlerinde.
unutalım bu geçmişi hemen.
sevdaları ıskalayalım.
bir göç uyduralım sonsuza ve sonsuzluğa.
ıı.
şehrin ışıltılarından uzakta
şehrin ölü gözleri;
göz kırpar dururlar uzaklardan.
çağırırlar bilinmedik bir sesle bizleri
kırık camlarından bakmaya harabelerin.
hadi takip edip ulaşalım kırık kalbine gecenenin
biz ki
sevgi dilenmedik mi herkes için
beşiğinde sallanan bu gecelerden.
biz aşk dilendik
avuçlarımız terlerdi,
ıslak dudaklar yalandan taraf olurdu.
ııı.
seni yendim diyelim.
seni alt ettim.
yenildim yine sana.
dünyanın sonuna bir yolculuk borçlusun artık bana.
ıv.
antik bir totem bozulur
kurallar icat olunur belki
benim sana gelmeme engel konur
yaprakları savrulur böylelikle gönlünün
yeni bir aşkın fitili ateşlenir belki
biri yaşamaktan vazgeçer
karşılaşırız eskilerden biriyle caddede
caddenin ışıkları kırmızıya döner belki bir anda
kent sakinleri bu sefer
anlayamazlar belki bir kerede beni
ihtimaller çentiği derinleşir
belki bir melodi unutuluşa terk edilir
narin bir yürek çarpmaya yeltenir belki.
Yorumlar